Tijdens de Poëziemarathon in Groningen deed ik mee aan het project Poets!Vrouwen. Met veel plezier reisde een wisselende groep vrouwelijke dichters drie dagen door Stad en Ommeland, om hun poëzie te laten horen. Zelf las ik voor in Bedum, Winsum en Zuidhorn.
Van deze poëzietour is een filmpje gemaakt dat hier te zien is.
Ter gelegenheid van dit project heeft Uitgeverij Monnier een bundel samengesteld, waarin van iedere dichter een paar gedichten zijn opgenomen. Deze bundel is voor 10 euro te koop.
woensdag 3 februari 2016
zaterdag 30 januari 2016
Ter oriëntatie - mijn vertaling van het gedicht 'Til orientering' van de Noorse auteur Frode Grytten.
De Noorse auteur en journalist Frode Grytten (Bergen (Noorwegen), 1960) schreef recent een gedicht naar aanleiding van het plan van de Deense regering om van asielzoekers die het land binnenkomen de waardevolle spullen en het geld af te nemen, voor zover dat nog in hun bezit mocht zijn.
Als rechtvaardiging voor deze maatregel worden onder meer de kosten van de asielopvang genoemd.
Als rechtvaardiging voor deze maatregel worden onder meer de kosten van de asielopvang genoemd.
ter oriëntatie
door
Frode Grytten
wij
zullen je
horloge confisqueren
en
je geld
wij
zullen je trouwring confisqueren
en
het sieraad om je hals
als
je niet komt aanzetten met
een uiterst sentimenteel verhaal
dan
zullen wij
je
oordopjes en je mobiel confisqueren
en
je laptop
het is
met de beste
bedoeling
dat
we je rugzak confisqueren
en
de koffer in je hand en je scheve hoed
en
je loopstoel en je vrouw
vervolgens
zullen we het goud uit je kiezen confisqueren
en
je jas die er stinkend duur uitziet
we
zullen
je
viool en je saxofoon confisqueren
je
moet ook je steentje bijdragen
ook
al kom je van niets en heb je niets
en dan
zullen we
je
dag en je nacht confisqueren
je
verleden en je toekomst
je
herinneringen zullen worden geconfisqueerd
fotoalbums
en knuffels zullen worden geconfisqueerd
je
hoop en je vreugde zullen worden geconfisqueerd
je
krijgt alles terug als je vrijwillig vertrekt
maar
we moeten helaas
je
taal en je liederen confisqueren
en
de hemel boven je
en
de zee onder je
blauw
zal
worden geconfisqueerd
en
rood zal worden geconfisqueerd
en
groen en geel zullen worden geconfisqueerd
(zwart
en wit mag je nog houden)
vervolgens
zullen we je god confisqueren
hij
vormt een gevaar voor ons
dat
is je wel bekend
en je
gps
zal worden geconfisqueerd
en
de sterren waar je op reist
je
boot, je weg, je oproepen tot gebed
en
misschien heb je gedacht:
“ik
ga naar een veilig land,
ik
ga de grens over naar vrede”
die
gedachte is nu officieel geconfisqueerd
tot
slot confisqueren
we jou
we
nemen je huid en je haar
en
je mond en je geslachtsdelen
we
nemen je ene long
en
je beide nieren
we
nemen je ogen en alles wat je ziet
en
alles wat je voelt met je hart
je hart
is
trouwens geconfisqueerd
hier
en nu
we
nemen je benen
en
waar je dacht heen te gaan
en
wanneer je daar naakt staat bij twintig graden onder nul
hopen
we dat je begrijpt dat we dit doen
voor
je eigen bestwil en omdat we het goed met je menen
welkom hier
vragen?
steek
een hand op
als
je iets niet snapt!
steek
een hand uit
dan
kunnen we die óók confisqueren
Uit het
Noors vertaald door Albertien Klunder
donderdag 21 januari 2016
Vrijdag 29 januari met POETS!VROUWEN in Bedum, Winsum en Zuidhorn
POETS!VROUWEN is een project met dichteressen van alle leeftijden en achtergronden, samengebracht in hun talig talent. De dames zullen met een heuse tourbus naar de bibliotheken in de provincie en stad afreizen. Tijdens de tour is er ook de gelegenheid om de bundel POETS!VROUWEN tegen gereduceerd tarief aan te schaffen.
Locaties en tijdstippen:
Vrijdag 29 januari
14.00-14.45 uur te Bedum (Kapelstraat 11)
15.15-16.00 uur te Winsum (Regnerus Praediniusstraat 2)
16.30-17.15 uur te Zuidhorn (Jellemaweg 3)
14.00-14.45 uur te Bedum (Kapelstraat 11)
15.15-16.00 uur te Winsum (Regnerus Praediniusstraat 2)
16.30-17.15 uur te Zuidhorn (Jellemaweg 3)
Deelnemende Poets!vrouwen
Klaske Oenema, Renée Luth, Lilian Zielstra, Trudy Dijkshoorn, Trix Giebels, Irene Wiersma, Tammy Blue, Suze Sanders, Liesbeth Völkel, Jephta de Visser en Lou Lou Elisabettie.
Klaske Oenema, Renée Luth, Lilian Zielstra, Trudy Dijkshoorn, Trix Giebels, Irene Wiersma, Tammy Blue, Suze Sanders, Liesbeth Völkel, Jephta de Visser en Lou Lou Elisabettie.
Voor het volledige programma zie www.poeziemarathon.nl
GRATIS ENTREE
GRATIS ENTREE
maandag 30 november 2015
Waorum mien gedicht 'Zwaan' zo bezunder veur mij is.
Zwaan
Rondom zijn brede vleugels hangt een waas
van eenzaamheid en prille lentedagen
zijn lange hals stelt niet begrepen vragen
het zelfbedachte antwoord lijkt hem dwaas
het biedt hem vooralsnog ook geen soelaas
dus zoekt hij wat vertroosting bij de kragen
van riet die ruisend zacht zijn lot beklagen
ze nemen niet de leemte weg helaas
dan hoort hij in de verte vleugelslag
en als vanzelf strekt hij zich naar omhoog
de hunkering naar wat daar overvloog
trekt hem steeds losser van zijn spiegelbeeld
verbaasd vraagt hij zich af wat hem toch scheelt
zijn zwanenzang wordt plots een lentelach.
In de eerste daogen van april 2014 schreef ik dit gedicht. Kört daorveur zag ik tiedens een wandeling een zwaan, die allèn in een weiland zat. Veur mien gevuul heurt zwanen met meer te wezen, op zien minst toch saomen met een aandere zwaan.
In diezölfde tied was mien pap er niet zo best an toe. Zien gezondheid weur langzaom minder. De dag naoda'k het gedicht over de zwaan klaor har, was ik bij mien olders. Pap lag al op berre. Ik gung bij hum zitten en vertelde da'k een nei gedicht schreven har. Daor waren mien olders aaid beneid naor. Jammer genog har ik het gedicht niet bij mij. Maor het scheut mij te binnen da'k het op mien tillefoon opnummen har. Feitelijk umda'k het an de zwaan heuren laoten wol as ik die weer zag en dat gebeurde eerder die dag. Ik heb wel even keken of der gien ien in de buurt was, maor reup toen: Hee zwaan, ik heb een gedicht veur je schreven.
Zodoende klunk het die aovend ok toen ik naost mien pap zat. Hij vun het een prachtig gedicht en wol het nog een maol heuren. In de weken daornao nog een paor maol. Tegen het einde van die maond kwam pap jammer genog oet de tied. Het gedicht over de zwaan las ik veur tiedens het ofscheid.
Laoter dat jaor kwam tot oes verdriet ok mam oet de tied. Op de dag van heur ofscheid reden wij in een kleine rouwstoet van Beilen naor Assen, via Grol, heur geboorteplek. Tiedens die rit vleug twèei maol een zwaan een stukkie met oes op. Veur oes vuulde dat as troost. Mien olders waren weer saomen, zoas ze nao heur trouwen ok saomen waren, maor dan in Goes, waor ik laoter geboren bin.
Veurege week veul het Zeeuwse literaire tiedschrift 'Ballustrada' in mien brievenbus. In dat nummer, waorin andacht is veur een stuk of wat dichters oet Drenthe, is mien gedicht 'Zwaan' publiceerd.
Een mooiere plek veur dat gedicht har ik mij eigenlijk niet dèenken kund.
© Suze Sanders
donderdag 3 september 2015
Optreden op 26 september, tiedens 'Lös Huus' van het Huus van de Taol in Beilen.
Tiedens het 'Lös Huus' van het Huus van de Taol in Beilen, op zaoterdag 26 september, gao'k under meer gedichten veurlezen die a'k dizze zummer schreef.
Die gedichten bint miest Nederlandstaolig, maor een stuk of wat he'k ok umzet naor het Drèents. Een veurbield daorvan is 'Lissabon'.
Lissabon
Nooit kwam ik an in
Lissabon
en ken dus niet de geuren
die daor de wieken kleurt
‘k weet dat de Taag zien
golven
slat tegen de ka
maor of e mèensken
underspat
en het geluud kent van de
tram
die zuk een weg schoert
deur de stad
ik stel mij holten
baankies veur
waorop wat olde kerels zit
te staren naor heur jeugd
aaid nog verschöf heur
blik
as vanunder de platanen
ritmisch hoge hakken klikt
heur je torenklokken slaon
of vergledt de tied in
stille uren
wèeit het daor net zoas
hier altied
wis vaart er schepen oet
die in de nacht heur koers
bepaolt
netten vis hen boven haolt
veurdat de zun weer glunig
schient
fadoklaanken met heur
zacht geklaog
zwarmt over de sleetse
daoken
raokt haost tot an de maon
die zien zunig locht an
hoezen strek
bliek de wacht holdt tot e
stiekum
in de neie dag verdwient.
maandag 4 mei 2015
4 mei Dodenherdenking
Twintig jaar geleden is het nu dat het Bevrijdingsbos Groningen, gelegen in het Natuurgebied Kardinge, zijn vorm kreeg en werd geopend in aanwezigheid van Canadese veteranen die in 1945 meehielpen om de stad Groningen te bevrijden.
Het Bevrijdingsbos is aangelegd als blijvend cadeau aan de Canadese bevrijders. Een onderdeel van dit bos is een perceel met fruitbomen, die in 1995 werden geplant door schoolkinderen, samen met Canadese veteranen. Onze zoon was één van die kinderen.
Op de avond voorafgaand aan deze feestelijkheden, liep ik met mijn kinderen mee in de stille tocht naar de begraafplaats van Noorddijk. Wat later schreef ik onderstaand gedicht.
DODENHERDENKING
In september 2007 liepen schrijvers en dichters die een bepaalde relatie met Drenthe hebben, de Zeuvendaagse. Zeven dagen of een deel daarvan meelopen door Drenthe, met onderweg allerlei activiteiten, waaronder optredens en met als doel je te laten inspireren.
Ik liep drie dagen mee. Eén van de plaatsen die we bezochten was Kamp Westerbork.
Vanavond zullen daar tijdens de stille tocht de radiotelescopen van de Sterrenwacht weer langzaam in de rouwstand worden gezet. Ze draaien naar beneden en blijven gedurende de herdenking in deze stand staan. Altijd een ontroerend moment, vind ik.
Hieronder het gedicht dat ik schreef na dat bezoek aan Kamp Westerbork.
Machieltje Prins
Het Bevrijdingsbos is aangelegd als blijvend cadeau aan de Canadese bevrijders. Een onderdeel van dit bos is een perceel met fruitbomen, die in 1995 werden geplant door schoolkinderen, samen met Canadese veteranen. Onze zoon was één van die kinderen.
Op de avond voorafgaand aan deze feestelijkheden, liep ik met mijn kinderen mee in de stille tocht naar de begraafplaats van Noorddijk. Wat later schreef ik onderstaand gedicht.
DODENHERDENKING
veur Reinier en Annelien
Wij gungen langs de vriendelijke wegen
zo stil al op dit vrogge aovenduur
de trommelstokken roffelden secuur
het ritme dat de voeten deu bewegen
wied vot de pluum van een vergeten vuur
een vrouw stun stil op ’t pad dat zij wol vegen
en boven de rechtknipte boerenhegen
kleurde halfstok het rood-wit-blauw de muur
het stilst de jonge kerels die hier bleven
met um heur toe de prunussen in blui:
belofte van een nei begun, van grui
die heur dat uur veurgoed ontnummen is
mien haand gledt naost mij naor het jonge leven
dan gruit in mij de angst, ontsteltenis.
Suze Sanders
Perron aan de Boulevard des Misères
Voor
Machieltje Prins (3 maanden oud), getransporteerd naar Auschwitz
en alle
andere in oorlogskampen vermoorde kinderen.
De boulevard kent alle duizend namen
van kinderen, die vertrokken van het perron
Roselie, Klaartje, Esther, Sara, Mozes
Ezechiël, Machieltje, Salomon,
met vader, moeder en gelaten wachtend,
de lijfjes kleumend in de bleke zon
te dicht bij laarzen die de dauw vertrapten
van ochtend die nooit avond worden kon
wagons weerkaatsen snerpende bevelen
de dinsdag legt zijn spoor weer even recht
naar Sobibor en Auschwitz, Bergen Belsen
opnieuw wordt er een doodsweg heengelegd
een klein geluk ontworstelt zich aan het wachten
de hoop, vermengd met dromen dat misschien
hij aan het eind van deze bittere nachten
daarginds zijn mama eindelijk weer zal zien.
Suze Sanders
Machieltje Prins
Het
jongste kind dat vanuit Kamp Vught naar Westerbork weggevoerd werd was
Machieltje Prins. Hij was nog maar 6 dagen oud en woog 2 ½ pond Hij was 3
maanden te vroeg geboren, waarschijnlijk omdat zijn moeder urenlang op appèl
had moeten staan.
Toen hij
in Westerbork aankwam ‘ontfermde’ Gemmeker, de beruchte kampcommandant van
Westerbork zich over hem. Hij stelde twee verpleegsters aan om Machieltje te
verzorgen en liet vanuit Groningen een couveuse komen met voorzieningen om
Machieltje sondevoeding te geven.
Machieltjes
moeder werd meteen ‘doorgestuurd’. Machieltje redde het en hij was na drie
maanden een baby met een normaal gewicht van 6 pond. En toen, en toen werd Machieltje
alsnog naar Auschwitz weggevoerd. Niet te bevatten, zijn verpleegsters waren
vertwijfeld.
(bron:
Herinneringscentrum Kamp Westerbork en Stichting Kindermonument)
zondag 19 april 2015
Poseren voor Drentse Portret Federatie
 |
| Dagblad van het Noorden 14 april 2015 |
Tijdens een masterclass door Hendrik Elings, kregen de leden van de DPF onder meer de opdracht om een aantal schetsen van mij te maken, terwijl ik steeds één minuut recht voor één van hen stond en vervolgens doorschoof naar de volgende.
Daarna mocht ik plaatsnemen in een stoel, waar ik wat voorlas uit mijn werk. Verder moest ik natuurlijk vooral stil blijven zitten.
Nadat er volop foto's waren genomen was mijn poseertijd voorbij. Ik ben uiteraard heel benieuwd naar de resultaten!
Een paar eigen foto impressies, met excuus voor het ontbreken van de namen van de makers.
Abonneren op:
Posts (Atom)