Rondom 'Bij het Zwaonemeer' (opnummen in "Blaauwe Dreum")

Op 1 december j.l. was de officiële prissentaotie van "Blaauwe Dreum", schrieverskronkels over de Drentsche Aa. Leden van de Drentse Schrieverskring vunden inspiraotie in het prachtige gebied waor de beek met al zien lopies deurhen stroomt. 

Op zundagmiddag 11 december was bij boekhandel Van der Velde in Assen een Drentse Middag, waor dizze bundel centraol stun. Ik was ien van de schrievers die daor optraden. 

Het gedicht wa'k veur de bundel schreef is 'Bij het Zwaonemeer'. Hierveur leut ik mij inspireren deur het landschap in de umgeving van Gieten en deur de naomen Zwanemeer en Zwanemeerbos. In dat bos bint 26 grafheuvels. Beide ligt even ten noorden van Gieten. Eerder he'k in dit blog verteld over mien bezundere relaotie met de zwaon, in 't bezunder in verbaand met de leste levensfase en het oet de tied kommen van mien olders. Sunt die tied hef de zwaon symbolische weerde veur mij. 

Toen ik zundagmörgen op Facebook keek, zag ik een bericht van organist Wim Boer, die der op wees dat hij speulen zul tiedens de karkdienst in Oring en dat die dienst live te volgen was. Ik was wel beneid en zag even laoter dat Helene Westerik de veurganger was. 

Het bleek een veur mij wat emotionele dienst te wezen. Helene Westerik leidde destieds de ofscheidsbijienkomst van zowel pap as mam. De meziek die vandaog in de dienst te heuren was deu mij daor an dèenken. Bij het ofscheid van mam klunk under meer de 'Dans van de zalige geesten' van Gluck, wat veur die gelegenheid 'Dans van de gelukkige geesten' nuumd weur. Pap was vief maond eerder oet de tied kommen en nou waren ze weer saomen. Wieder weur in de dienst van vandaog een lied zungen op meziek van Sibelius, oet zien Finlandia symfonie, precies het diel waor mien pap zo van heul. 

Het leek wel regisseerd van boven, zo alles bij mekaor. De veurganger, de meziek in de dienst, de bijienkomst in Assen, waor ik het gedicht met de zwaonen zul gaon veurlezen. En boetendes de organist, die mien olders ok kend hef.

Toen ze nog leefden waren mien olders trouwe bezukers, a'k argens gung optreden. En ik kun der zeker van wezen dat ze mij van teveuren belden um mij succes te wensen. Vandaog har ik stark het gevuul dat ze der bij waren in Assen. En da's een mooie gedachte.

(De foto's bint van André Brasse)

'Botenhoes' opnummen in bloemlezing (saomensteld deur Tsead Bruinja)

 

Vandaog is bovenstaonde bloemlezing prissenteerd. Mien gedicht 'Botenhoes' is daorin opnummen. Bij alle gedichten in dit boek stiet een Nederlandse vertaoling. 

Behalve van mien eigen gedicht he'k op verzuuk van de oetgever een vertaoling maokt van een paor aandere Drèentse gedichten. 

Op Soundcloud bint veul gedichten oet dizze bloemlezing te heuren. Naor 'Botenhoes' kuj hier luustern. 

Het boek is te koop in de boekhandel en kost € 22,99.

Een gedicht veur kinder: 'Ik bin hellig'

 'Ik bin hellig' schreef ik een jaor of wat leden. Vandaog las ik 't nog ies weer en het past - jammer genog - aal nog in dizze daogen, waorin zoveul mama's en kinder op de vlucht bint veur oorlog en geweld.

Ik bin hellig

 

Ik bin hellig op mien mama

want ik wol een neie pop 

en de slik die ik pas kreeg

is allemaol ok alweer op

Maor mien mam zee (stel je veur):

je heb het hierzo veuls te goed

’t kan gien kwaod daj ok ies even

een klein toertien wachten moet.

 

Alle barbies die’k nou heb

kleed ik al twee maond oet en an

zeg nou zölf, daor wor je op den duur

toch knap vervelend van

Over dree maond pas bin’k jaorig

dan krieg ik pas weer kedoos

dree maond, da’s wel dartien week nog

ach, wat duurt dat nog een poos!

 

Dan dèenk ik zomaor iniens

an ’t neie wichtien in de klas

ze komp oet een aander laand

waor het veur heur gevaorlijk was

Met heur mama en heur breurtien

is ze vlucht oet dat gebied

en ze möt er aal an dèenken

hoe of ’t met heur papa giet.

 

Al heur speulgoed is daor bleven

want dat kun zo gauw niet met

dus nou zit heur liefste knuffel

daor wied vot allèn op bed

’t Was een pop van olde lappen

die ze kreeg van een vriendin

al heur dreumen en gedachten

stopte zij daor ’s aovends in.

 

Smangs zit ze zo stil te kieken

en dan wordt heur ogen rood

maor ze wil op schoel niet reren

want daorveur is ze te groot

Op het jeugdjournaol

zie ik bij tieden wat ze mist

en begriep ik een klein beetien

hoe slim echte oorlog is.

 

Ik zie al mien knuffels zitten

en dan nim ik een besluut

van de paor die ik het liefst vin

zuuk ik ientie veur heur uut

As wij mörgen dan bij schoel komt

fluuster ik vlak veur de deur:

je hebt aaid hiel goed op mij past

pas nou maor hiel goed op heur!

© Suze Sanders

Meertmaond Streektaolmaond - Nachtvlinder

Het gedicht 'Nachtvlinder' schreef ik jaoren leden, het stiet in mien bundel Langs de vloedlien van de winter (2006). Jammer genog is het gedicht aal nog actueel, lichtkaans veur oes meer actueel as ooit.

Vandaog bint mien gedachten bij de slachtoffers van de oorlog in Oekraïne.

Over wortels enzo

Ik bin geboren in Zeeland en woonde tot mien twintigste in het westen van oes laand. Umdat mam opgruide in Grol en pap in Wespert, reisden wij in 't verleden nogal ies hen en weer tussen respectievelijk Goes/Rotterdam/Pijnacker en Drenthe. Wij vunden dunkt mij niet dat het een ummelaandse reis was um der te kommen, al was dat feitelijk wel zo, want een A28 was der bijveurbield nog niet, maor 't vuulde miest as een soort vekaansie, umdaw in de regel dan wel ien of meer nachten bij femilie slaopen bleven en dat was aaid bar gezellig. Boetendes waren der in die tied veer boerderijen waor ooms, tantes, neefies en/of nichies woonden en dat was veur mien zussie en mij, as in 't westen wonende wichter, een fantastische belevenis. Laoter namen wij ok wel vriendinnen met, die over 't algemien nog nooit op een boerderij west waren, nog nooit een koe, kalf of zwien van dichtbij zien hadden en die 't hielemaol geweldig vunden dat elk en ien zomaor 'moi!' tegen oes zee. 

 

Tegenwoordig woont men, redeneerd vanoet de Randstad, 'hielemaol' in Drenthe of Grunning, maor veur oeze femilie was 't destieds eerder umgekeerd. Wij woonden dus hielemaol in 't westen. Veul bezuuk van ooms en tantes kregen wij daor niet, wat vanzölf ok kwam umdaj een gemengd bedrief niet zomaor een dag of wat kunt laoten veur wat het is. Maor toen oeze neven en nichten wat groter waren, kwamen die wel vaoker bij oes. 

Mien opa en opoe oet Grol bint ooit maor ien keer bij oes in het westen, in de flat in Rotterdam west en dat was met de karstdaogen. Pap hef oes mooi op de foto zet bij de karstboom, waor nog echte keersies in braandden. 'Opoe Westdorp' is ok ien keer west. 't Was mien grootolders toen al drok genog in zu'n grote stad.

Umdat pap veur zien wark as landbouwjournalist een goeie fotocamera har, kun hij in zien vrije tied veul femilie in Drenthe fotograferen. Dat hef hij vaok en met veul plezeer daon en ok de femilie kreeg daordeur mooie herinnerings in bield vastlegd. In het pas verschenen boek over mien neef Egbert Meijers, 'Tussen Grolloo en Austin' kwam ik dan ok geregeld mij bekende plaoties tegen 😀 In dat boek wordt de accordeon van Egbert verscheiden keren nuumd. Toen wij een maol bij mien oom en tante an de Aomerweg in Grol op bezuuk waren, hef pap mij met die accordeon op de foto zet. 

Al die foto's bint prachtige tiedsdocumenten en roept dierbaore herinnerings op. Pap hef nog meer achterlaoten as mooie foto's. Daor he'k het volgende gedicht over schreven.

 is zien naom

                                         

Mangs stiet een naom in de locht of in zaand

letters die schreven bint vanoet het hart

wel in de liefde geleuft zal hum lezen

weten waorum

maor niet altied hoe lang

het vuur van ‘t verterende longern braandt

 

rie ik veur ’t eerst deur een dörp of een stad

komp het verleden mij vaok in de muut

onverwacht weerzien met dèenken in taol

een smokkie, in roodgrune knipogies vat

 

‘k zie hum weer eindeloos zuken en pruven

blocnote op schoot en een pen in de haand

 

pap zal nooit weten dat lang nao zien leven

zien bakens die overal staot holvast geeft

 

aaid as de  mij wenkt zie’k hum even

opgewekt, bliede

dat e nog leeft.

 

© Suze Sanders

(Mien pap was haost 25 jaor heufd van de afdeling Public Relations van Cebeco-Handelsraad in Rotterdam. Hij bedacht zowel de naom Cebeco as Welkoop.)

In het NPO Radio5 programma 'Thuis op 5' (De provincieweken)

Maandagavond 12 juli j.l. was ik telefonisch te gast in het EO-radioprogramma 'Thuis op 5', op NPO Radio5. Ik sprak met Petra de Joode, één van de presentatoren van het programma, dat tijdens de zomermaanden iedere week een andere provincie centraal stelt. Deze week is Drenthe aan de beurt.

Het fragment waarin ik word geïnterviewd is hier terug te luisteren. 

Vanwege het in ons land gehouden Eurovisie Songfestival, is er in deze tijden nogal veel aandacht voor Rotterdam, de stad waar het festival wordt gehouden. Van mijn 2e tot mijn 5e heb ik er gewoond.

Op de achtergrond de flat waarin wij woonden

De Bijenkorf aan de Coolsingel, midden jaren '50

De Rotterdamse haven, midden jaren '50

Rotterdam

Stad waar ik woonde van peuter tot kleuter

zus werd van zusje en me vergaapte aan

trams in de straten en waar ik merkte

dat je zo’n tingeltram

pas na goed uitkijken veilig verlaat

 

Stad waar ik hoog in de flat achter ramen

Sparta zag trainen op zonnige dagen

renners zag vallen in stromende regen

 

Stad waar ik zelf in de pauze besliste

dat ik mijn kleuterschool echt wel kon missen

om bij mij thuis een verjaardag te vieren

Stad waar ik speelde en waar ik leerde

dat er ook andere talen bestaan

waar ik soms liedjes in ‘t Noors heb gezongen

en van vriendinnetjes afscheid moest nemen

 

Stad waar we op zondag vlak voor 5 december

de Bijenkorf etalages bekeken

de Cineac aan de Coolsingel bezochten

mijn ouders nog geen Sinterklaascadeaus kochten

  

Stad waar de school stond die ik soms vervloekte

maar waar ik toch nog een jaar langer zou blijven

waar ik in stenografie leerde schrijven

en op kantoor aan mijn loopbaan begon

 

Stad waar ik altijd mijn kleding ging kopen

waar ik muziek hard en zacht hoorde spelen

Moody Blues, Bowie en Theodorakis

Yes, BSB, North Sea Jazz, Elton John

 

Stad waar de poëzie klinkt in de straten

en wordt weerkaatst in de talloze talen van

duizenden schepen die hier binnendreven

hun naam werd geschreven in havenjournaals

 

Stad die haar hart ooit zo wreed heeft verloren

maar nooit heeft berust in een zielloos bestaan

mouwen omhoog en niet lullen maar poetsen

Rotterdam leeft en wordt steeds weer herboren.

 

© Suze Sanders

Hier de gesproken versie.

 

Ossip Zadkine: De verwoeste stad (Stad zonder hart)